छोरीलाई उच्च शिक्षा दिएर बिवाह गरेपछि आफूले थप जिम्मेवारी लिने निणर्यसहित बुटवल मंगलापूर निवासी पत्नी वियोगको पीडा खेपिरहेका तीन छोरीका पितासंग उहाँले बिवाह गर्नुभएको हो ।
परिवारका सदस्यहरूको सहमति र उपस्थितिमा शुक्रबार बिवाह बन्धनमा बाँधिनुभएकी अम्बिकाले जिन्दगी नयाँ बाटोमा हिडेँको सार्वजनिक रूपमै जानकारी दिनुभएको छ । अढाई दशकको एकल जीवनपश्चात विवाह गर्नुभएका उहाँलाई सबैले बधाईसहित शुभकामना दिएका छन् ।
मैले दोस्रो विवाह गरेँ। जिन्दगी सोचेजस्तो नहुने रहेछ । १६ वर्षको उमेरमा मैले पहिलो विवाह गरेकी थिएँ । २० बर्ष पूरा हुँदै गर्दा म विधवा भएँ। नेपाल प्रहरीमा कार्यरत ओम जिलाई देशको द्वन्द्वले लग्यो । यसरी प्रेम वियोगमा मैले २५ बर्ष गुजारेँ । यो दौरानमा आर्थिक, सामाजिक, राजनितिक उतारचढावहरू मेरो जीवनमा आए । व्यवस्था परिवर्तनको नाममा मच्चिएको उत्पातले म जस्ता कैयौं दिदीबहिनीहरूले वियोगमा जिन्दगी जिउनु परेको सत्यताहरू हाम्रो आँखा अगाडी छन् ।
सन्तानको लागि मैले जानी नजानी, सकि नसकी आफ्नो कर्तव्य पूरा गर्न लागि परेँ र उचित शिक्षा दिएर कुटुम्बको जिम्मा लगाएँ। त्यसपछि म बिल्कुल एक्लो भएँ अबको यो उमेरमा झन् कसैको साथको आवश्यकता खड्किन थाल्यो । मनले साथीको आवश्यकता महसुस गरेकै बेला परिवारिक थ्रोबाट ज्ञवाली जिको कुरा मसम्म आयो । मैले जवाफ दिन सकिन र निर्णय गर्ने पूरा अधिकार छोरी ज्वाइँलाई दिएँ ।
मेरो पहिलो घर, माइती, मावली र इष्टमित्र समक्ष यो कुरा राखेर सबैको सर्वसहमतिमा र उपस्थितिमा बुटवल, मंगलापूर निवासी पत्नी वियोगको पीडा खेपिरहनु भएका तीन छोरीका पिता ज्ञवालीजिलाई अबको बाँकी जिन्दगी सुम्पने निर्णय गरेँ । अब हामी चार वटी छोरीको माता पिता भएका छौं । हिजो पनि म मेरो कर्तव्यबाट विमुख भइन अब भोलीपनि कर्तव्यवोध गर्ने नै छु । अब हाम्रो चाहना हामी दुबैले गुमाएका हाम्रा आफ्ना मान्छे( ओमजि र कृष्णा दिदी) को स्मरण गर्दै चार सन्तानको कुशल माता पिता बनेर हाँसी खुशी बाँकीको जिन्दगी बिताउनु हो।
समाज परिवर्तनको नारा फुकेर मात्र समाज परिवर्तन हुँदैन सुरुवात हामी आफैले गर्ने हो । (हजुरहरू सबैलाई यो मेरो निर्णय चित्त नबुझ्न सक्छ कृपया केही लेख्नु अघि आफ्नो श्रीमती, आमा, दिदीबहिनी, भाउजू, बुहारीलाई मेरो ठाउँमा राखेर दुई सेकेन्ड सोचेर मात्र लेखिदिनू होला हवस् त धन्यवाद ।)
